Picasso – de kunst van het portretteren

25 februari – 21 mei 2017
In elk van zijn verschillende scheppingsfases hield Pablo Picasso zich intensief bezig met het portret. Een genre dat zich sinds de uitvinding en opkomst van de fotografie in de 19de eeuw geconfronteerd zag met grote veranderingen. In ‘de eeuw van de abstractie’ stond voor kunstenaars een naturalistische weergave niet langer centraal, maar ging hun interesse uit naar de ontwikkeling van een subjectieve, kunstzinnige weergave van de afgebeelde personen. Het portret speelt in de kunst van Picasso een belangrijke rol die verder gaat dan puur artistieke aspecten. De talloze portretten van vrouwen, geliefden, muzen en vrienden, maar ook van collega's, verzamelaars en galeriehouders waren niet bedoeld als formeel experiment, maar werden tot een autobiografische bekentenis van de kunstenaar waarin hij niet alleen psychologische eigenschappen van de geportretteerden vasthield, maar ook zijn persoonlijke betrekkingen met de geportretteerden in het werk weergaf.
In zijn latere werk gaat Picasso de dialoog met de oude meesters aan. In parafrases van beroemde werken van de Duitse Renaissance kunstenaar Lucas Cranach de Jongere, de Spaanse maniërist El Greco en de Franse schilders Jean-Auguste-Dominique Ingres en Victor Orsel houdt hij zich intensief bezig met de ontwikkeling van het portret in de kunstgeschiedenis.
Aan de hand van zowel lang niet meer vertoonde als nog nooit gepresenteerde werken uit de eigen collectie presenteert het Kunstmuseum Pablo Picasso Münster een omvattend overzicht over Picasso's portretkunst die een belangrijke rol heeft gespeeld in de ontwikkeling van de moderne kunst.

 

Pablo Picasso, Frau mit geblümter Bluse, 1958, Lithografie
Pablo Picasso, Porträt D.-H. Kahnweiler I, 1957, Lithografie
Pablo Picasso, Figur mit gestreifter Bluse, 1949, Lithografie
(© VG Bild-Kunst, Bonn 2017/Succession Picasso, Paris)

deen    [Impressum]